Prachtig borstbeeld ingezegend

Vorig jaar overleed Paus Fran­cis­cus op tweede Paas­dag. Sinds 13 maart 2013 was hij de bis­schop van Rome. Zijn over­lij­den maakte grote indruk, getuige ook de vele opmer­kingen in het con­do­lean­ceboek des­tijds hier in de Basiliek.
Ter her­in­ne­ring aan zijn enorme inzet en door­zet­tings­ver­mo­gen om de kerk bij de tijd te brengen hebben enkele mensen het ini­tia­tief geno­men om een borst­beeld van paus Fran­cis­cus te laten maken en aan de Basiliek te schenken.

Vandaag zien we het re­sul­taat, gemaakt door beeld­hou­wer Jan Tolboom, die al meer beel­den hier in en op de kerk heeft staan.
Heel grote dank aan degenen die dit moge­lijk hebben gemaakt.

Paus Fran­cis­cus heeft grote indruk gemaakt, binnen en buiten de kerk door zijn opkomen voor de armen, de vluch­te­lingen, dak­lo­zen en mensen in nood. Ook zijn nadruk op barm­har­tig­heid maakten indruk. Zo wilde hij missio­nair zijn in deze wereld en samen op weg gaan als kerk­ge­meen­schap in deze tijd.

Hij riep de kerk op om min­der naar binnen gericht te zijn en meer naar buiten te tre­den, naar de mensen aan de rand van de samen­le­ving. Daarom mogen we hem bij uitstek zien als een missio­naire paus: iemand die de kerk aanspoort om actief het evan­ge­lie te ver­kon­di­gen door nabij­heid, dienst­baar­heid en aan­dacht voor de armen en kwets­ba­ren.

Een bekend en prach­tig beeld dat paus Fran­cis­cus gebruikte, is dat van de kerk als een “veldhospi­taal” na een veld­slag. Daar­mee bedoelde hij dat de kerk er aller­eerst moet zijn voor mensen die gewond zijn door het leven. Zoals een veldhospi­taal eerst won­den ver­zorgt voordat andere zaken aan bod komen, zo moet de kerk volgens hem aller­eerst luis­te­ren, troosten en heling brengen, en niet primair de nadruk leggen op regels en voor­schriften.

Hij legde een dui­de­lijke priori­teit bij de pas­to­rale nabij­heid voor mensen van allerlei slag in allerlei omstan­dig­he­den.  

Daar­naast hechtte paus Fran­cis­cus veel belang aan synodali­teit: we zijn als kerk samen onderweg, op ooghoogte met elkaar. Bis­schop­pen, pries­ters, reli­gi­euzen en leken­ge­lo­vigen moeten volgens hem naar elkaar luis­te­ren en samen zoeken naar de weg die God voor de kerk wijst. Daarom nodigde hij uit voor een synode over synodali­teit.

Zijn over­tui­ging dat de kerk open moet zijn voor ie­der­een ver­woordde hij krach­tig tij­dens de Wereld­jon­ge­ren­da­gen 2023 met de woor­den: “Todos, todos, todos” – ie­der­een, ie­der­een, ie­der­een. Daar­mee bena­drukte hij dat niemand uit­ge­slo­ten mag wor­den van Gods liefde en van de ge­meen­schap van de kerk.

Paus Fran­cis­cus stond zo voor een missio­naire, luis­te­rende en barm­har­tige kerk: een kerk die als een veldhospi­taal mensen opvangt, samen onderweg is in synodali­teit en dui­de­lijk maakt dat zij er is voor ie­der­een – todos, todos, todos. Deze weg die hij ons gewezen heeft naar een sociaal betrokken kerk is de erfenis die we van hem hebben mee­ge­kre­gen. Zijn beeltenis mag ons daaraan blijven her­in­ne­ren.